Κυριακή, 21 Δεκεμβρίου 2014

Σκόρπιες Σκέψεις

Μέρες Χριστουγέννων πλησιάζουν και αυτό που οφείλουμε να έχουμε κατά νου ειναι το βασικό στοιχείο της επιμονής, να μην το βάζουμε κάτω δηλαδή με τις πρώτες κακουχίες και δυσκολίες. Ο δρόμος του Εθνικισμού ειναι χωρίς γυρισμό, χωρίς πισωγυρίσματα, χωρίς κωλοτούμπες. Είναι ευθύς και εναντίον όλων. Τυχοδιωκτισμοί δεν χωρούν, ούτε και δικαιολογίες. Πολλές ευκαιρίες δεν θα δωθούν, συνεπώς θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι ανά πάσα ώρα και στιγμή. 

Κι αν υπάρχουν στιγμές που θα απογοητευτούμε από ανθρώπους που είχαμε ως ιδεολογικούς καθοδηγητές, που θα δεχόμαστε χτυπήματα από εχθρούς και "φίλους", εντός και εκτός των τειχών, και είναι τέτοια που θα μας γονατίσουν, δεν θα πρέπει να μας πληγώνει αυτό. Όφελός μας να σηκωθούμε, ειδάλλως, είμαστε ασυγχώρητοι. Σαν τον φοίνικα που αναγεννάται από την τέφρα του, θα πρέπει κι εμείς να αναγεννηθούμε και να γίνουμε δυνατότεροι και πιο "σοφοί".

Σε λίγες μέρες θα γιορτάζουμε την Γέννηση του Ιησού Χριστού. Δεν φτάνει αυτό όμως. Μαζί με την Γέννησή Του, θα πρέπει να έρθει και η δική μας ανα-Γέννηση και σύντομα να γιορτάσουμε και την Ανάσταση! Από την Ανάσταση του Θεανθρώπου στην ατομική μας Ανάσταση και από εκεί στην Ανάσταση της Ελλάδας και της Ευρώπης των Εθνών.

Εχθρός μας δεν είναι ο αναρχισμός. Αυτός ειναι ένα κατεστημένο, μια ιδέα στα χαρτιά, σε αντίθεση με τον Εθνικισμό ο οποίος είναι τρόπος ζωής και κοσμοθεωρία. Δεν εύχομαι να είχα ζήσει την περίοδο της "εξέγερσης" του Πολυτεχνείου, ούτε την δεκαετία του 1980 των παχιών καταπράσινων σοσιαληστικών αγελάδων.

Επιθυμία μου είναι να ζούσα, εγώ ο ανάξιος, δίπλα σε πνεύματα ανήσυχα, ασυμβίβαστα, μορφές γιγάντιες μπρος στο μέγεθος της κοινωνίας. Να βίωνα τον εθνικισμό του Ίωνα Δραγούμη, την αποστροφή από το φαινόμενο της ξενομανίας του Περικλή Γιαννόπουλου, τον ηρωικό τρόπο ζωής του Ιωάννη Συκουτρή. Να γνώριζα την Ελλάδα του Ιωάννη Μεταξά, να ένιωθα στην πράξη την χαμένη εθνική αξιοπρέπεια, την χαμένη, πλέον, εθνική ταυτότητα και συνείδηση.

Και τώρα, που κοντεύουν να απωλεσθούν και τα λίγα εναπομείναντα εθνικά ιδεώδη, στόχος τους ειναι η απώλεια και της Πατρίδας μας. Τους απαντάμε με σκέψη ορθή και δυνατή φωνή: Δεν πτώχευσε η Ελλάδα, αλλά η μεταπολίτευση και η δημοκρατία. Πάρ' τε το είδηση τα περιθώρια έχουν στενέψει. Έχουν επιστρατεύσει την παραπληροφόρηση, την κακή προπαγάνδα, τον εκφοβισμό και την τρομοκρατία. Πλέον όποιος μιλάει με αλήθειες ειναι στόχος. Η αλήθεια αποτελεί επαναστατική πράξη. Κι όχι μόνο αυτό, αφού και όποιος σκέπτεται αποτελεί στόχο. Αφού σκέπτονται αυτοί για εμάς, γιατί να ασχολούμαστε με τα κοινά;

Τέλος να τονίσω το εξής: Ο δρόμος που περιγράφω ειναι μοναχικός. Μόνο με τον θάνατο ο άνθρωπος δε νιώθει μόνος. Μπορεί να νιώσει πόνο, θλίψη, φόβο αλλά όχι τη μοναξιά που νιώθει όσο ειναι ζωντανός ο οργανισμός. Την απώλεια της ζωής θα τη νιώσεις μία φορά και μόνο, την απώλεια όμως της τιμής θα την νιώθεις μια ζωή...

Ίδας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου