Τετάρτη, 26 Νοεμβρίου 2014

Το Κίνημα κι Εμείς



Ζούμε μια περίοδο, κατά την οποία ο παλαιοκομματισμός της Ν.Δ.-ΠΑ.ΣΟ.Κ Α.Ε. έχει δώσει τη θέση του στο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Ένα κόμμα όχι νέο, αλλά ούτε και παλιό. Αλλά ξεκάθαρα λειτουργώντας με τις τακτικές που μας φέρανε, όχι στο χείλος του γκρεμού, αλλά που μας ρίξανε ήδη στο πάτο του βαρελιού.

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, δημιουργούνται νέες κινήσεις στον Εθνικιστικό χώρο, είτε με την μορφή κόμματος, είτε με την μορφή συλλόγου, είτε με αυτή της οργάνωσης. Το κόμμα έχει σκοπό να πείσει με εργαλείο την προπαγάνδα την μάζα, να την αφυπνίσει με στόχο το μεγαλύτερο δυνατό εκλογικό αποτέλεσμα, ενώ ο σύλλογος/οργάνωση επιδιώκει κάτω από γενικές κοινές ιδέες και πιστεύω να προσελκύσει νέα μέλη.

Το καλύτερο θα ήταν ο συνδυασμός των δύο. Να μην υπάρχουν απλά μέλη/ψηφοφόροι ευκαιριακοί, αλλά όσο το δυνατόν ένας μεγάλος πυρήνας αφύπνισης έχοντας συνείδηση του σκοπού του. Μέχρι όμως να φτάσει σε αυτό το στάδιο, ο χρόνος περνά αργά και βασανιστικά, τα αποτελέσματα δεν έρχονται και τα πρόσωπα παραμένουν λίγα σε αριθμό και τα ίδια.

Ο δρόμος της αλήθειας και του ανιδιοτελούς αγώνα στον Εθνικισμό είναι ανηφορικός και με εμπόδια, δεν είναι στρωμένος με Μ.Κ.Ο. Εκ των προτέρων γνωρίζεις τι θα ακολουθήσει και ενδεχομένως να είναι ένα ταξίδι με εισιτήριο δίχως επιστροφή. Αυτό μας φέρνει στο μυαλό τους στίχους από το ποίημα του Κ. Καβάφη «Ιθάκη» και συγκεκριμένα ο στίχος «να εύχεσαι ο δρόμος να είναι μακρύς». Ο άλλος ο δρόμος, είναι αυτός που βλέπεις στη θάλασσα οτι ακολουθούν τα ψάρια, πηγαίνοντας όπου τους πάει το ρεύμα, δίχως αντίσταση.

Κατά την διάρκεια της προσπάθειας, αν δεν βλέπεις αποτέλεσμα μην το βάζεις κάτω. Εσύ γνωρίζεις καλά ότι έχεις θετικά στοιχεία, αληθινές ιδέες ζωντανές, μην σκέπτεσαι ότι δεν αποδίδουν όπως θα ήθελες. Συνέχισε να λες αυτό που πιστεύεις. Αγωνίσου, πάλεψε να το μεταδώσεις στους υπόλοιπους και ας μην ελπίζεις. Γράφε, προσέφερε σκέψεις, προτάσεις, δράσεις, ιδέες. Διάβαζε, σκέψου, συλλογίσου, αναρωτήσου και θα έρθει η μέρα που ευελπιστείς. Όχι για σένα, αλλά για την Ιδέα.

Οφείλεις να αγωνιστείς γι’ αυτή την Ιδέα και όχι να πεθάνεις από αυτή. Αν χρειαστεί να αποχωρήσεις για να πολεμήσεις θα το κάνεις, όμως σε καμία περίπτωση δεν θα αναχωρήσεις. Γνώριζε ότι θα πρέπει να κάνεις θυσίες για τις ιδέες σου αλλιώς όπως είπε ο Έζρα Πάουντ «ή εσύ δεν αξίζεις ή οι ιδέες σου».

Ο ίδιος ο Χριστός σήκωσε τον Σταυρό και ξεκίνησε την πορεία προς τον Γολγοθά, χωρίς να γνωρίζει το αποτέλεσμα. Πόσοι ήταν αυτοί που στην αρχή Τον ακολούθησαν, πόσοι συνέχισαν μαζί Του, πόσοι παρέμειναν πιστοί και εν τέλει πόσοι μετά την Ανάστασή Του πίστεψαν σ’ Αυτόν;

Εκ των προτέρων, ας γνωρίζουμε ότι δεν υπάρχει άλλο τρόπος. Θα βαδίζουμε σε έναν δρόμο αργό, δύσκολο και απογοητευτικό. Δεν περιμένεις αμοιβή από το αποτέλεσμα, αλλά μισθός σου είναι η ικανοποίηση από τον αγώνα που κάνεις.

Φτάνω στο σημείο να πω ότι δεν με νοιάζει και το αποτέλεσμα. Κάνοντας αυτή τη σκέψη, έρχονται στο μυαλό μου τα λόγια του Εθνικού Κυβερνήτη Ιωάννη Μεταξά «κάνε αυτό που είναι να κάνεις δίχως να σκέπτεσαι τις συνέπειες». Ναι, δεν με ενδιαφέρει αν αποδώσει ο αγών μου. Δεν με ενδιαφέρει αν έχει αποτέλεσμα. Σταματώ να κοιτώ γύρω μου και να βλέπω αλλαγές και μεταρρυθμίσεις και να λέω «γιατί δεν αντιδρούν και άλλοι μαζί μου, γιατί αδυνατώ να τους πείσω;»

Αλλά ποιος λαός; Αυτός που έμαθε να αυτοσυγχωριέται για τα λάθη και τα σφάλματά του; Αυτός που βγάζει την ουρά του απ’ έξω απ’ ότι συμβαίνει και περιμένει από τους άλλους να δράσουν και να ακολουθήσει και ο ίδιος ως ουραγός. Αυτός που εκλέγει τους αντιπροσώπους του και τους απαρνιέται την ίδια κιόλας ώρα; Όχι «κυρίαρχε» λαέ, δεν είσαι διαφορετικός. Είσαι όμοιός τους. Μόνο για μάσα-ξάπλα και φούμες. Όχι, δεν είσαι αυτός που έδωσε τα φώτα του Πολιτισμού στους ξένους.  Είσαι απόγονος αυτών που δώσαν τα φώτα, αλλά όχι άξιος συνεχιστής τους. Ούτε την γλώσσα δεν κατάφερες να διατηρήσεις. Αν σε πληγώνει αυτό, άλλαξέ το. Αν όχι, «σάπισε εκεί που είσαι».

Δεν θα πρέπει να οχυρώνεσαι πίσω από την αγάπη για την ζωή και οφείλεις να είσαι έτοιμος να πεις στην μάζα που είναι σφιχταγκαλιασμένη με τη ζωή, ότι «εσείς που ζείτε τη ζωή, είναι τέτοια που εγώ δεν τη θέλω». Σε όποιον είναι δυνάστης και μου επιβάλλει ακόμα και να ζήσω, εγώ είμαι έτοιμος να πάω κόντρα. Ξεβολεύομαι απ’ όσα έχω συμβιβαστεί και όσα μου έχει επιβάλλει η ζωή. Κανένας νόμος δεν είναι πάνω από την κρίση μου, καμιά αρχή πέρα της συνειδήσεώς μου. Δεν δέχομαι να με δεσμεύουν ούτε καν οι χτεσινές μου σκέψεις.

Υ.Γ. Για όσους κοιμηθήκαν το βράδυ πατριώτες και ξύπνησαν το πρωί Εθνικιστές: "Ο εύκολος ο δρόμος δεν έχει αξία, οτιδήποτε καλό απαιτεί θυσία, όσοι δεν το καταλάβανε χάσανε την ουσία, γι αυτό είπαν αντίο με την πρώτη ευκαιρία".

 Αντιφών

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου