Σάββατο, 15 Νοεμβρίου 2014

Mercedes ζεις, εσύ μας οδηγείς



Οκτώβριος 1973: Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος ως Πρόεδρος Δημοκρατίας αναθέτει στον Σ. Μαρκεζίνη την διακυβέρνηση της χώρας, ώστε σε σύντομο χρονικό διάστημα να προκηρύξει εκλογές, όπως και έπραξε, για να αναλάβει νέα κυβέρνηση που θα προκύψει μέσα από την εκλογική αναμέτρηση.
Νοέμβριος 1973: Ενώ η χώρα βαδίζει προς εκλογές, δίχως την παρουσία των γνωστών πολιτικάντηδων, έχουμε την γνωστή «εξέγερση». Η συνέχεια όμως γίνεται διασκεδαστική. 

1.Κακοσκηνοθετημένη αναζήτηση θυμάτων εντός του χώρου του Πολυτεχνείου. 

2.Φωτογραφία της φερόμενης Ηλένιας ως θύμα σε κάγκελο του Πολυτεχνείου γνωστό και ως της «Ηλένιας το κάγκελο». Τελικά επρόκειτο για τη Νεοζηλανδή Νάνσυ Κρίντλαντ, μοντέλο, και η φωτογραφία της ήταν παρμένη από διαφήμιση σαμπουάν. Αφού αποδείχτηκε η απάτη, παραπέμφθηκε σε δίκη ο υποτιθέμενος φίλος της, που την αναζητούσε και την παρουσίασε για νεκρή και καταδικάστηκε στις 18/2/75 σε φυλάκιση 8 μηνών.
Τι κι αν καταδικάστηκε και αποδείχτηκε η απάτη. Κατά την εκφώνηση των νεκρών , το όνομα της Ηλένιας εκφωνήθηκε πρώτο!!!

3. Ο Δ. Μπέης ως Δήμαρχος μιλούσε για  ομαδικούς  500 φοιτητών που έθαψε το καθεστώς για να μην τους βρουν. Όσο βρέθηκαν γονείς θυμάτων να πάρουν τις τιμητικές συντάξεις, άλλο τόσο βρέθηκαν και νεκροίΗ φαρσοκωμωδία ολοκληρώνεται με την μαρμάρινη πλάκα και την αναγραφή 18 ονομάτων ως θύματα, με διευκρινιστική επιγραφή, ότι αφορά θύματα του ’41-’44. Για πρώτη φορά στην ιστορία είχαμε και επιστράτευση νεκρών. 

4. Και τέλος το πόρισμα του Εισαγγελέα Τσεβά επί δημοκρατίας (Καραμανλή) που δεν συμφέρει να ακούγεται, αφού καταλήγει με το ερώτημα: «τι εγένετο τα πτώματα των νεκρών τούτων και διατί οι οικείοι των εξακολουθητικώς σιωπούν;». Το 1981, με την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία δίνεται εντολή στον αστυνόμο Σαμπάνη, ο οποίος είχε αποταχθεί από το καθεστώς Παπαδόπουλου και επανήλθε έπειτα, να βρει τους νεκρούς. Το πόρισμα καταπέλτης. Ουδείς νεκρός εντός του Πολυτεχνείου συμφωνώντας με το πόρισμα Τσεβά.

Αυτή η «εξέγερση» τι είχε ως αποτέλεσμα όμως; Αναρωτήθηκε κανείς υγιής νους; Αυτό που ακολούθησε ήταν η δικτατορία Ιωαννίδη με πτώση κυβέρνησης Μαρκεζίνη, επιστροφή του Καραμανλή και της «ομαλότητας» στη χώρα, με αντάλλαγμα τις εισβολές στην Κύπρο. Αλλά έχουμε δημοκρατία. Ζήτω το Πολυτεχνείο, η Δαμανάκη, ο Λαλιώτης και οι υπόλοιποι αντιστασιακοί σύντροφοι που λάβανε «Ψωμί» μόνο για τον εαυτό τους, «Παιδεία» ούτε λόγος να γίνετε και «Ελευθερία» ξεπερνώντας τα όρια φτάνοντας στην ασυδοσία.

Από τις λίγες φωνές που επιχείρησαν να αποτιμήσουν την εξέγερση ήταν αυτή της Πανσπουδαστικής, η οποία κατηγορούσε όσους ήταν εντός του Πολυτεχνείου ως τραμπούκους και προβοκάτορες και σε ανακοίνωσή της ανέφερε: «καταγγέλλουμε την προσχεδιασμένη εισβολή στον χώρο του Πολυτεχνείου 350 οργανωμένων πρακτόρων της ΚΥΠ με σκοπό να προβάλλουν γελοία και αναρχικά συνθήματα».

Αυτά γίνανε τότε. Σήμερα, με χιλιάδες αυτοκτονίες μέσα σε λίγα χρόνια, τον Ελληνικό λαό να ζει εξαθλιωμένος, με υψηλή φορολόγηση, υψηλή ανεργία των Ελλήνων και τα ΝΠΙΔ όπως είναι το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο να μην φορολογείται. 

Που είναι τα κόμματα της αντιπολίτευσης να αντιδράσουν, να ξεσηκώσουν τον λαό, να τον προτρέψουν να αντισταθεί και να ανατρέψει την υπάρχουσα κατάσταση; Αλλά έχουν βολευτεί ως βολευτές που είναι στην μηνιαία αποζημίωση και στα προνόμιά τους. Δεν πρέπει ο «κυρίαρχος» λαός να ξεσηκωθεί, διότι τότε θα επαναστατήσει και εναντίον τους αύριο ως αυριανοί κυβερνητικοί με τα παραμύθια, τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα μιας και οι υποσχέσεις, οι εξαγγελίες και τα προγράμματα δεν κοστίζουν, είναι τζάμπα και ως γνωστόν «ο τζάμπας ζει».

Όλα αυτά θα ήταν παρελθόν, αν είχαμε ένα Εθνικό κράτος. Σε ένα τέτοιο κράτος δεν έχουν θέση οι πολιτικάντηδες, οι μύθοι και τα παραμύθια, η άδικη φορολόγηση και η υψηλή ανεργία, η πείνα και η αυτοκτονία ως λύση. Όλα αυτά σήμερα υφίστανται, αλλά όχι εις βάρος του συνόλου του πληθυσμού, μα εις βάρος ενός λαού. Του Ελληνικού λαού. Αλλά ξέχασα, ο ρατσισμός κατά των Ελλήνων, όχι μόνο επιτρέπεται, αλλά επιβάλλεται. 

Όποιον βρουν που να έχει προϋπηρεσία σε δήθεν αντιρατσιστικές οργανώσεις, τον σπρώχνουν από πίσω για να τον προωθήσουν. Όποιος αγωνίζεται για το εθνικό συμφέρον αγνοείται. Την στιγμή κατά την οποία το σύστημα αποκαλεί ως εγκληματίες, ψεύτες, απατεώνες, ρατσιστές κτλ. κάθε υγιές κομμάτι που μάχεται και αγωνίζεται για το σύνολο και υπέρ πάτρις και όχι υπέρ πάρτης, συντάσσομαι με κάθε τέτοια δύναμη με αγνά κίνητρα και εθνικά αντανακλαστικά. Ευημερώ μόνο όταν η κοινωνία που ζω ευημερεί και θυσιάζεται με αυταπάρνηση για την πόλη και την πατρίδα κόντρα στον ατομικισμό.

Σήμα κατατεθέν του συστήματος η μετριοπάθεια σε όλα. Το στρογγύλεμα κάθε αιχμηρού άκρου, ο ευνουχισμός κάθε «ακρότητας» για το σύστημα, όπως αποκαλεί κάθε δύναμη ικανή να το απειλήσει. Μετριοπαθείς άνθρωποι, ιδεολογίες, κόμματα…

Ο εθνικισμός ως τρόπος ζωής μάς καλεί όλους μαζί να δώσουμε το δυναμικό παρών, να βρωντοφωνάξουμε άλλο ένα μεγάλο «ΟΧΙ». Όσοι τολμούν ακολουθούν, και όπως έλεγε ο Ίων Δραγούμης «Είναι ανοιγμένος τώρα μπροστά στα θολωμένα μάτια σας και στα μυαλά σας τα σκοτισμένα, ένας δρόμος ζωής και πολέμου... Αν θέλετε, πάρετέ τον. Ειδεμή, σαπίστε εκεί που είσθε...».
Όσοι πάνε, κατά τη συνήθειά τους, αυτές τις μέρες στο Πολυτεχνείο, τους προτρέπω εκεί που σκύβουν τη κεφάλα να προσκυνήσουν –κατά τη συνήθειά τους εντός και εκτός χώρας- να ρίξουν μια ματιά στην επιγραφή με τα λόγια του Ανδρέα Κάλβου: «Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία». Και με κατεβασμένο το κεφάλι να πάνε ως τον τάφο του Καζαντζάκη να διαβάσουν: «Δεν έχω να χάσω τίποτα. Είμαι ελεύθερος».

Ακολουθώντας πιστά και δίχως συμβιβασμούς την κοσμοθεωρία του Εθνικισμού, όπως τον βίωσε ο Περικλής Γιαννόπουλος, ο Ιών Δραγούμης και ο Ιωάννης Συκουτρής, προσωπικότητες πολύ μεγάλες για την τόση μικρότητα που συνάντησαν σε τούτο τον κόσμο συνεχίζω: «Εγώ με τις ιδέες μου και σεις με τα λεφτά σας, νομίζω πως τα θέλετε μονά-ζυγά δικά σας».

ΥΓ. Το μοναδικό θύμα εντός του χώρου του Πολυτεχνείου ήταν η  Μερσεντές, η οποία είχε τοποθετηθεί πίσω από την πύλη. Γι αυτό και η κεφάλα τοποθετήθηκε εις μνήμης της αδικοχαμένης Μερσεντές.

ΙΔΑΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου